Gus: The Theatre Cat/Polish

The Polish lyrics for "Gus: The Theatre Cat", translated by Daniel Wyszogrodzki for Warsaw 2004.

Lyrics
Credit to AmiFukushu  "Gus: Kot Teatralny"

Gus, słynny kot Co w teatrze miał dom Skąd Gus? Dziwne imię Lecz wzięło się stąd Że kot Asparagus Miał na nasz gust Zbyt długie imię Mówimy więc Gus

Wyblakłe futerko Opada mu brzuch I drżą mu dziś łapki Jest lekki jak puch

Mizerota i tyle Wyschnięty na wiór Lekceważą go myszy I za nic ma szczur

Dziś już nie jest ten sam Choć to sławny był kot Każdy wie, kim był Gus I zna jego głos

On i jemu podobni Do dziś mają swój club Na zapleczu teatru Tam gdzie kiedyś był pub

Kiedy płacą słuchacze Sam prosi o głos I gawędzi przy szklance Anegdot zna sto

Gus gwiazdorem był i Występował wśród gwiazd Grał w „Kotach” Pirata Nie dziwi to nas

Przypomina nam, że Bywał dumny jak paw Gdy widownia co noc Nie skąpiła mu braw

Lecz tą z jego ról Którą ceni do dziś Był kocur Behemot Tak straszny jak Mistrz

Mogłem grać w tamtych dniach Monologi czy chór I dialogi z pamięci Mówiłem jak z nut

Kiedy farsa to śmiech Kiedy dramat to łzy I ten świat teatralny Do dziś mi się śni

Umiałem postawić I ogon i wąs Po długich ćwiczeniach Bezbłędnie mi szło

A serca najtwardsze Rozmiękczał mój głos Gdy w rolę wchodziłem To was brałem pod włos

Raz kot bawił damę To ruszał na bój W tej roli kochanek A w innej kot-zbój

Był czas pantomimy Posiadłem ten kunszt Aż wszyscy mówili: Baletmistrz ten Gus!

Lecz główną z mych ról Cenioną do dziś Był kocur Behemot Tak straszny jak Mistrz

A ginu szklaneczka Wystarczy mu by San wyznał, że kochał Wychodzić na bis

Raz w sztuce Szekspira Wskakiwał na płot Gdy stwierdził reżyser Że przyda się kot

Dzisiejsze kociaki Nie grają jak my Bo teatr klasyczny To klasa i dryl

Nie ćwiczą codziennie Wystarcza im, że Przeskoczą przez pętlę Czy płonie czy nie

Słuchają słuchacze Gus skarży się im: Ech, teatr dziś nie jest Czym dla mnie był

Nie twierdzę, że scena Współczesna jest zła Lecz nic się nie równa I słowo wam dam

Tej chwili magicznej A wręcz historycznej Gdy kocur Behemot Był straszny jak Mistrz

To w jednej ze scen Miałem skakać po scenie To w innej ze sztuk Wskakiwałem w płomienie

Znałem kocią muzykę Mogłem miauczeć za dwóch I wydawać odgłosy Gdy pojawiał się duch

Grałem raz Karmazyna Wciąż bym zagrać go mógł Wciąż bym zagrać go mógł Wciąż bym zagrać go mógł